ΠΡΩΤΗ ΦΟΡΑ ΑΛΛΙΩΣ

Πρώτη φορά στη μέχρι τώρα ζωή μου ( και δεν είναι και λίγη ) που γιορτάσαμε αυτήν τη μέρα χωρίς παρελάσεις, χωρίς μπάντες και τυμπανοκρουσίες, χωρίς στριμωξίδι στη σειρά για να καμαρώσουμε τα παιδιά μας, χωρίς βόλτες για καφέ ή φαγητό έξω με φίλους.

Πρώτη φορά που δεν σηκωθήκαμε το πρωί με πρόγραμμα για να προλάβουμε να είμαστε έξω στις 11.00 να πιάσουμε καλή θέση στο μπουλούκι με τους γονείς που περιμένουν να δουν το καμάρι τους να περνά από μπροστά τους, κλείνοντας τους το μάτι υπό τον αχό των τυμπάνων!

Πρώτη φορά που μετά την παρέλαση δεν καθίσαμε για καφέ έξω, σε κρατημένο από το πρωί τραπέζι να τα πούμε οι γονείς ενώ τα παιδιά μας σουλατσάρουνε δεξιά αριστερά μέχρι να έρθουν ιδρωμένα σχεδόν, το μεσημέρι για να πάμε για φαγητό.

Πρώτη φορά που δεν είδαμε το πρόγραμμα της τηλεόρασης να κατακλύζεται από το πρωί ως το βράδυ με  αποσπάσματα της παρέλασης των εθνικών ταγμάτων  και των αρμάτων της χώρας.

Πρώτη φορά που είμαστε όλοι μαζί από το πρωί στο σπίτι, κι από χθες κι από προχθές κι από ακόμη νωρίτερα εδώ και δύο σχεδόν εβδομάδες επαναλαμβάνοντας τα ίδια τελετουργικά υγιεινής, και απολαμβάνοντας τα λίγα απλά πράγματα που μας έδωσε ο Θεός και που τελικά χρειαζόμαστε για να είμαστε πλήρεις κι ευτυχισμένοι.

Στέγη, φαγητό, ηλεκτρισμό και τους αγαπημένους μας ανθρώπους και φτιάξαμε τον παράδεισο!!!

Και η Εθνική γιορτή της 25ης Μαρτίου θα μείνει για λίγο παραπονεμένη που δεν της αποδώσαμε το φόρο τιμής που της αξίζει, που δεν τη γιορτάσαμε όπως την έχουμε συνηθίσει, που δεν την κακομάθαμε για άλλη μια χρονιά αλλά έχοντας κερδίσει αδιαπραγμάτευτα τη θέση της στην ιστορία ως η πρώτη κι εύχομαι τελευταία εθνική επέτειος που δεν γιορτάστηκε ή πιο σωστά που γιορτάστηκε Αλλιώς!!!

 

No Comments Yet

Leave a Reply

Your email address will not be published.